……….เมื่อเวลา 11.30 น. วันที่ 5 มกราคม 2564 ศูนย์วิทยุ นเรนทร อบจ.แพร่ (1669) รับแจ้งว่ามีคนถูกวัวขวิดได้รับบาดเจ็บอยู่กลางทุ่งนา ทางเข้าอ่างหนองแขม บ้านหนองแขม ม.10 ต.ป่าแดง อ.เมืองแพร่ จ.แพร่ ห่างจากถนนสายหลัก เข้าไปประมาณ 200 เมตร ให้รถกู้ชีพไปรับตัวนำส่งโรงพยาบาลด้วย หลังรับแจ้งจึงประสานรถกู้ชีพการะเวก เทศบาลตำบลช่อแฮ ออกไปรับผู้บาดเจ็บส่งรักษาตัวที่โรงพยาบาลแพร่
……….เบื้องต้นทราบชื่อ คือ นายอี๊ด บุญคำชู อายุ 61 ปี บ้านเลขที่ 101 ม.10 ต.ป่าแดง อ.เมืองแพร่ จ.แพร่ ได้รับบาดเจ็บที่หน้าอก มีร่องรอยเท้าวัว เหยียบหน้าอกมีการการจุกหายใจไม่ออก จึงได้รับนำส่งโรงพยาบาลเพื่อทำการรักษาอย่างเร่งด่วน จากการสอบถามผู้บาดเจ็บเบื้องต้นทราบ ว่าตนเองได้จูงวัวออกมาจากบ้าน จะนำไปมัดกลางทุ่งนา เพื่อให้วัวกินหญ้า ขณะจูงวัวเดินมาอยู่ดีๆ วัวก็พุ่งชน จนตนเองล้มลง แล้วปรี่เข้ามาเหยียบซ้ำ ที่หน้าอก เบื้องต้นคาดว่าวัวน่าจะอยู่ในช่วงติดสัด จึงมีการฉุนเฉียวและดุร้าย
……….เบื้องต้นทราบว่า วัวที่ก่อเหตุ วัยฉกรรจ์ ตัวใหญ่ เป็นวัวพันธ์ผสมบรามัน ที่ผู้บาดเจ็บเลี้ยงไว้ จำนวน 3 ตัว หลังจากก่อเหตุชนเจ้าของ วัวทั้ง 3 ทตัว ได้ วิ่งออกจากที่เกิดเหตุเตลิดไปในป่า ต่อมามีญาติ นายอี๊ดฯ ได้ติดตามวัวทั้ง 3 ตัว ไป พบว่า อยู่ ห่างจากจุดที่ชนเจ้าของไปประมาณ 1 กิโลเมตร จึงได้ช่วยกันจับมัดไว้กลางนา เพราะหวั่นว่าจะไปทำร้ายคนอื่นอีก
……….จากการสอบถาม นายจันทร์ สุวรรณรัตน์ อายุ 65 ปี บ้านเลขที่ 146 ม.10 ต.ป่าแดง อ.เมืองแพร่ บ้านอยู่ใกล้จุดที่เกิดเหตุ ทราบว่า ก่อนหน้านั้นเห็นวัววิ่งมา 3 ตัว ไปทางหลังบ้าน ต่อมาเห็นญาติ นายอี๊ดฯ ขี่รถตามมาถามหาวัว ตนเองก็บอกไปว่า วัววิ่งไปหลังบ้าน จนทราบที่หลังว่าวัวได้ก่อเหตุชน นายอี๊ดฯ ได้รับบาดเจ็บ ก่อนจะวิ่งหนีมา โดยตอนที่ญาติ นายอี๊ดฯ มาจับ วัว ต้องใช้คน 2 คน คนหนึ่ง ถือไม้ไว้ป้องกันตัวกันไม่ให้วัววิ่งมาขวิด ส่วนอีกคนก็ไปมัดวัว เพราะตอนนั้น วัวมันดุมาก เข้าใกล้ไม่ได้เลย ขนาดจะเข้าไปมัด ต้องใช้เวลาตั้งนานน่ากลัวจริงๆ
